GŁOS Z DKF-U: Zapomniany Bond, czyli „W tajnej służbie Jej Królewskiej Mości” Petera Hunta

„Wstrząśnięte nie zmieszane”, Aston Martin, piękna dziewczyna i szalony złoczyńca – kiedy widzimy bądź słyszymy o tych elementach, przed oczami od razu staje nam postać Bonda. Jamesa Bonda. Alechwila ! Kto konkretnie wizualizuje się w naszym umyśle pod tą nazwą – czy jest to pierwszy odtwórca filmowej wersji aktor Sean Connery, czy może najmłodszy z[…]

Melancholia władzy. Rozmowa z Dominikiem Ritszelem

Emilia Kutrzeba: O realizacji Filmu o szkole (2014) piszesz: „Zarejestrowane wnętrza takie jak korytarze, pomieszczenia lekcyjne, sale gimnastyczne, a także ich aranżacje zostały ujęte jako przykład opresyjnego systemu geometrycznych kształtów, systemu linii i okręgów. Film o szkole zwraca tym samym uwagę na otoczenie, w którym kształtuje się wspólnota szkolna, a także to, co czyni ją[…]

Niedopasowane puzzle fabularne. Analiza filmu Banksterzy

fot. Tomasz Paczkowski / Kino Świat Arystoteles udzielając wskazówek dotyczących pisania dramatów scenicznych stwierdził, że tragedia jest „naśladowaniem nie ludzi, lecz działania (akcji) i życia. Celem naśladowania jest przedstawienie jakieś akcji, a nie właściwości postaci” (Arystoteles, 1983, s.19). Tą maksymą kierowali się twórcy filmu Banksterzy (2020, M. Ziębiński), którzy składając puzzle historii filmowej, zapomnieli o[…]

GŁOS Z DKF-U: Coraz bliżej święta, czyli o „Cudzie na 34. ulicy”

Choć święta Bożego Narodzenia już dawno minęły (i jednocześnie się zbliżają, co stanowi jeden z wielkich plusów wynikających z obrotów ziemi wokół słońca), napiszę o ostatnim w ubiegłorocznym grudniu spotkaniu Dyskusyjnego Klubu Filmowego i tytule, jaki wówczas obejrzeliśmy – Cudzie na 34. ulicy. Może wylanie swych myśli na papier pozwoli mi lepiej zrozumieć, jaki stosunek[…]

Filmuję ciało w oczekiwaniu na polepszenie. Wywiad z Domką Spytek

Domka Spytek, Choroba czekania – dziennik przechodzenia przez Covid-19 (za zgodą autorki)   W rozmowie z Domką Spytek, autorką projektu Choroba czekania – dziennik przechodzenia przez Covid-19, dotykamy między innymi tematów: izolacji, introspekcji i intymności. Emilia Kutrzeba: Opis #1 zaczynasz słowami „Nie broniłam się, kiedy po mnie przyszedł, poddałam się bez walki”. Czy pomysł na[…]

Y2K-oniec świata. Rozmowa z Darią Godyń

Millenium – zdjęcie użyte za zgodą Darii Godyń Rozmowa z Darią Godyń, artystką wizualną i autorką filmu animowanego Millenium (2020), który był prezentowany na tegorocznym Międzynarodowym Festiwalu Filmowym Nowe Horyzonty. Emilia Kutrzeba: Tematem numeru „16mm” jest bilans i tak się złożyło, że tłem dla Twojej animacji jest koniec roku. Zresztą nie byle jaki koniec, ponieważ[…]

Dobrze napisane dialogi oryginalne dodają skrzydeł tłumaczowi. Wywiad z Bartkiem Fukietem

Rozmowa z Bartkiem Fukietem, tłumaczem audiowizualnym, o tajnikach jego zawodu. Justyna Leszek: Za każdym razem, gdy w napisach końcowych widzę nazwisko autora lub autorki tłumaczenia, zastanawiam się, jak właściwie przebiega cały ten proces. Na początku chciałabym więc zapytać, jak wyglądają poszczególne etapy pracy nad tłumaczeniem filmu? Bartek Fukiet: Bardzo różnie: to zależy od rodzaju tłumaczenia.[…]

GŁOS Z DKFU: Niepoprawnie politycznie o poważnych problemach nastolatków – „Śmiertelne zauroczenie”

Chyba mogę założyć, że na hasło „kino młodzieżowe lat 80.”, w myślach większości widzów pojawiają się obrazy z filmów Johna Hughesa lub z  tytułów, które estetycznie i treściowo są zbliżone do twórczości mistrza kina młodzieżowego. Może to być na przykład ujęcie Johna Bendera podnoszącego pięść w geście triumfu w finale Klubu winowajców (1985, J. Hughes),[…]

Festiwale, samuraje i praca u podstaw. Rozmowa z Jagodą Murczyńską (cz. 2)

Z Jagodą Murczyńską, filmoznawcznią i organizatorką Festiwalu Pięciu Smaków, rozmawia Wojciech Tutaj. Czy uważasz, że filmy azjatyckie są odpowiednio opisywane, komentowane w polskiej prasie, mediach, także tych specjalistycznych i jakie błędy w tej materii najczęściej zauważasz? Nie wiem czy zauważam błędy, bo jeżeli ktoś pisze o kinie azjatyckim musi być bardzo zdeterminowany i zazwyczaj są[…]

Podróż w głąb kina włoskiego. Wywiad z Dianą Dąbrowską

Wojciech Tutaj: W wieku 11 lat przeprowadziła się Pani z Włoch do Polski. Można chyba zaryzykować stwierdzenie, że to Italia jest Pani pierwszą ojczyzną (duchową). Czy kino włoskie jest Pani zatem wciąż dużo bliższe niż polskie i czy wiążę się to głównie z tym aspektem tożsamościowym czy po prostu, nie ukrywajmy, większą atrakcyjnością kinematografii włoskiej?[…]