Gdzie diabeł mówi dobranoc?

Mały Quinquin (P’tit Quinquin) Francja 2014, 200’ scen. i reż. Bruno Dumont, zdj. Guillaume Deffontaines, wyst. Alane Delhaye, Lucy Caron Seryjny morderca grasuje na obrzeżach małego miasteczka. Do walki ze złem staje dwóch dzielnych policjantów: porucznik Carpentier i komendant Van der Weyden. Stają do walki i… przez dłuższy czas na staniu poprzestają. Drugi z panów[…]

NAJPRAWDZIWSZY NA ŚWIECIE FAŁSZ

Porwanie Michela Houellebecqa (L’enlèvement de Michel Houellebecq) Francja, 2014, ’93 reż. i scen. Guillaume Nicloux, zdj. Christophe Offenstein, wyst. Michel Houellebecq, Mathieu Nicourt, Maxime Lefrançois, Luc Schwarz Seksista, mizogin, rasista, demoralizator i erotoman. Jego osobowość jest daleka od bycia czarującą, papieros nigdy nie odkleja się od ust, promile we krwi sugerują poważny nałóg, a data[…]

Gdzie są dziewczyny?

Nieznajomy nad jeziorem L’Inconnu du Lac Francja 2013, 93′ reż.  i scen. Alain Guiraudie, zdj. Claire Mathon, prod. Benoît Quainon, wyst.: Pierre de Ladonchamps, Christophe Paou, Patrick d’Assumçao Pod idealnie błękitnym niebem rozciąga się dziewicza plaża. Na tafli jeziora igrają promienie słońca, drzewa pobliskiego lasu cicho szumią… Nagle z wody wynurza się nagi wąsacz.  Nieopodal[…]

SZUFLADKA „KINO AZJATYCKIE”: TAJLANDIA

36 (2012, reż. Nawapol Thamrongrattanarit) Świadomość zachodniego widza, ze swym zamiłowaniem do stereotypu, tworzy gotowe obrazy, z których jeden dla wygody nazywany jest „Wschodem”. Jednak od czasu do czasu festiwale dają możliwość poznania kina danego kraju, wyłowienia go z ogromu kinematografii azjatyckiej. Tajlandia jest tego najlepszym przykładem.