Blady ze strachu

  Trzy kolory: Biały (1994, reż. Krzysztof Kieślowski) Dzięki trylogii Trzech kolorów Krzysztof Kieślowski zdobył swego czasu więcej międzynarodowych nagród niż ogół polskiego kina przez ostatnie dwadzieścia lat. Elementem tego sukcesu był także jej drugi segment, mimo że pod lupą ujawnia mizoginię, a tym samym sprzeczność z przypisywaną mu ideą. Biały (1994), jako środkowa część[…]

Kapelusz pełen cnoty, czyli o seksualnej powściągliwości w Hydrozagadce

Hydrozagadka – film Andrzeja Kondratiuka z 1970 roku, przeżywa obecnie renesans popularności, a wszystko za sprawą Gangu Albanii. W utworze Albański raj lider grupy – Popek Monster – w tytułowym przybytku pełnym dóbr, „wali koks pali trawkę, pije wódę” i ogląda film Kondratiuka. Gdy seans dobiega końca, Król Albanii stwierdza po prostu: „kończy się film,[…]

Transnarodowość niealternatywna

Pruska kultura (1908) Chociaż badania nad transnarodowością zdają się być stosunkowo nowe, to zjawisko to jest symptomatyczne dla XX wieku. W „polskiej kinematografii” jest obecne od samego jej początku. Wszak już pierwszy zachowany film powstały na ziemiach polskich, wówczas znajdujących się pod panowaniem trzech zaborców, posiadał większość właściwości, jakie współcześnie przypisuje się dziełom transnarodowym. Pruska[…]

Felieton: Odgrzewanie starego kotleta

Powstanie Warszawskie (2014) Czekacie z wypiekami na twarzy na kolejny film o powstaniu warszawskim? Ja nie i na dodatek myślę, że zwrot ku tematyce wojennej nie jest dowodem na patriotyzm polskich reżyserów, ale na ich porażkę w obrazowaniu problemów młodego pokolenia.  

Zombie-apokalipsa wg Zanussiego

Ponieważ w ostatnich latach w Polsce nie powstają filmy katastroficzne ani o zombie, wykorzystujące globalny lęk przed końcem świata (tak jak na Zachodzie), postanowiliśmy nadrobić zaległości. Zanim będzie za późno. Iluminacja żywych trupów, reż. Krzysztof Zanussi, scen. Władysław Pasikowski, prod. Polska 2013.