gaspar-noe-nakrecil-film-o-tancerzach-zobacz-zwiastun-do-filmu-climax

Opium w rosole

Climax (2018, reż. Gaspar Noe) W „Climaxie” Gaspar Noé próbuje swoich sił na gruncie doświadczeniowego kina transu, konstruując na ekranie półtoragodzinny, narkotyczny trip. Tym samym udaje mu się stworzyć film odpowiadający potrzebom znużonego, ponowoczesnego odbiorcy – spragnionego nowych, wszechogarniających doznań audiowizualnych, obiecywanych niegdyś przed filmy 3D, a obecnie przez technologię VR. „Climax” to immersja totalna. Uzsykana dzięki kunsztownej[…]

8d4b6857e0f23250b3903f29d3b7.1000

Pieskie życie

Dogman (2018, reż. Matteo Garrone) Pies jest najlepszym przyjacielem człowieka. Nie sposób temu zaprzeczyć patrząc się w wierne oczy Marcello, głównego bohatera „Dogmana”, najnowszego filmu Matteo Garrone, który obserwuje swego „właściciela” z mieszanką trwogi oraz uwielbienia. Metaforycznym panem tytułowego człowieka psa jest Simone – osiłek, terroryzujący lokalną społeczność. Obu mężczyzn łączy więź dziwna, nieracjonalna, wymykająca się ludzkiemu pojmowaniu. U Garrone[…]

f297e210d42c407830115160c0196404

Wielki czas krótkich metraży

Nie zliczę ile powstaje krótkich metraży w Polsce. Nie będę nawet próbował, bo przecież nie o to chodzi. Ważniejsza jest tutaj sama świadomość, że istnieją. Równie oczywista, co pozbawiona stałej, wciąż domagającej się zaznaczenia formy. Niestety o początkach rodzimych twórców wiemy zazwyczaj niewiele bądź nic. Prócz grona zainteresowanych, pasjonatów pełną gębą, trudno byłoby wymienić tytuł[…]

1

Chłopaki też płaczą

Le grand bain (2018, reż. Gilles Lellouche) Co ma wspólnego pływanie synchroniczne z mężczyznami w średnim wieku? To nieprawdopodobne skojarzenie zrodziło się w głowie reżysera – właściwie debiutanta – Gilles’a Lellouche’a i, o dziwo, nie zmieniło jego pierwszego samodzielnie wyreżyserowanego filmu w groteskową farsę. Słodko-gorzka komedia, po której nikt nie spodziewałby się głębszego przesłania, została wyjątkowo[…]

33061404_1640872682628964_8273377721120194560_n

Na jałowym biegu

Isabelle i mężczyźni (2017, reż. Claire Denis) „Isabelle i mężczyźni” zaczyna się od sceny kiepskiego seksu. W pierwszym ujęciu widzimy nagą Juliette Binoche, i jest to niejako metafora tego, co będziemy widzieć na ekranie do końca filmu. Nie będzie to jednak dosłowne rozbieranie bohaterki z jej ubrań, lecz z kolejnych barier, które wytwarza ona wokół siebie,[…]

a-quiet-place

Cisza po burzy

Ciche miejsce (2018, reż. John Krasinski) Mawia się, że mowa jest srebrem, a milczenie złotem. W najnowszym filmie Johna Krasinskiego, „Cichym miejscu”, bycie wiernym tej regule umożliwia bohaterom przetrwanie. W świecie, w którym głośne dźwięki mogą przynieść nagłą zgubę, milczenie staje się kwestią życia i śmierci. Reżyser „Cichego miejsca” bez ostrzeżenia wrzuca widzów w sam środek[…]

wiec5bca-2

Dzień przebudzenia

Wieża. Jasny dzień (2017, reż. Jagoda Szelc) Spośród debiutów prezentowanych w ubiegłym roku na festiwalu w Gdyni tylko jeden spełnił  tkwiącą w owej kategorii obietnicę nowatorstwa, wtłaczając świeżą krew w skostniałe od sztampy ciało polskiej kinematografii. Źródłem zbawiennego witalizmu, okazało się nieskrępowane potrzebą egzorcyzmowania historii, a wręcz przeciwnie, skoncentrowane na tym co aktualne, artystyczne spojrzenie[…]

thumb_51846_film_main_big

Bestie nie znają granic

Piękna i bestie (2017, reż. Khaled Walid Barsaoui, Kaouther Ben Hania) „Piękna i bestie” to nie lekki ani przyjemny w odbiorze film, ale bez wątpienia jest niesamowicie ważny, bo porusza trudny temat, o którym zwykle się milczy. To obraz, który prawdziwie, choć bardzo boleśnie, oddaje punkt widzenia ofiary gwałtu. Nie chodzi tutaj nawet o samą traumę związaną z[…]

30180248_1730038473706779_291305155_n

Katolickie Girl Power

Maria Magdalena (2018, reż. Garth Davis) „…So tell me what you want, what you really, really want”, tak w latach 90. śpiewały Spice Girls, głosząc wszem i wobec  kobiecą siłę. Jednak, jak przekonuje nas film „Maria Magdalena”, na pytanie girlsbandu zdaje się odpowiadać głos pochodzący już z początków naszej ery. Czego chce tytułowa Maria? Na pewno[…]

z23190593V,-Lato-1993-

Kruk na ramieniu

Lato 1993 (2017, reż. Carla Simon) W jednej z pierwszych scen Carla Simón eksponując autentyczną pamiątkę Pierwszej Komunii Świętej swojej matki, sygnalizuje, że w tej filmowej podróży główna bohaterka będzie pełniła rolę przewodnika po dzieciństwie reżyserki. „Lato 1993″ to doskonały  dowód na terapeutyczną moc kina. Niestety wydaje się, że debiutantka zapomniała przy tym, iż film[…]