30125874_2063895453650470_312130727_o

Kino papy – Nowa Fala wynosi śmieci

Diabeł wcielony (1947, reż. Claude Autant-Lara) W styczniu 1954 roku w czasopiśmie „Cahiers du Cinéma”, kuźni późniejszych twórców nowofalowych, François Truffaut opublikował manifest O pewnej tendencji kina francuskiego, gdzie wszem i wobec (choć używając nieco innych, łagodniejszych sformułowań) uznał najbardziej poważane francuskie filmy tamtego czasu za śmieci. Tekst ten jest pojmowany za jeden z konstytutywnych[…]

30020223_2063895830317099_1329103279_n

Dużo ludzi na torze

Dziennik maszynisty (2016, reż. Miloš Radović)\ „Dziennik maszynisty” Miloša Radovića chce w konwencji groteskowej, wypełnionej czarnym humorem komedii opowiedzieć o traumie tysięcy kolejarzy. Pomysł ciekawy, acz ryzykowny i to nie tylko z uwagi na kontrowersje wokół tematu, ale i konwencję, która do łatwych nie należy i wymaga dużego kunsztu. Radović nie podołał. Ilja to starszy maszynista dzierżący[…]

26695339_1939005832806100_826723872_o

Trudna miłość w urdu. „I tak cię kocham”

Film Showaltera jest bardzo pokrewny klimatem do stand upowych występów grającego w nim główną rolę Kumaila Nanjianiego – delikatny, ciepły humor osnuwa tematykę dotyczącą różnic kulturowych wynikających ze zderzenia pakistańskich tradycji i muzułmańskiego światopoglądu z rzeczywistością amerykańskiej mentalności. Zresztą postać Nanjianiego jest kluczowa dla tego obrazu – scenariusz opiera się w końcu na historii z jego[…]

25353359_1900066886699995_1670615175_o

Neo przeżywa Dzień Świstaka, czyli kinowy powrót inaczej

Urzeczona (1945, reż. Alfred Hitchcock) Powrót to wdzięczny temat dla filmowca i motyw obecny w kulturze niemal od zawsze – „Odyseja” Homera najlepszym tego przykładem. Instytucja powrotu jest nośnikiem rozmaitych treści, emocji, kontekstów. Przywołuje przeszłość wraz z całym wachlarzem przypisanych do niej uczuć, pozwala na introspekcję, przeżycie osobistego katharsis. Powracając, możemy zrewidować swoje spojrzenie, pogłębić[…]