Syzyf w getcie

Killer of Sheep, (1979, reż. Charles Burnett) Afroamerykański widz przez wiele lat musiał czekać na nadejście „swojego” kina. Mniejszości etniczne miały w Hollywood pod górkę od samego początku: dość spojrzeć na rasistowskie „Narodziny narodu” czy postaci minstreli (białych aktorów z makijażem blackface), by zrozumieć, że o filmach na temat problemów czarnoskórej mniejszości nikt specjalnie w Stanach Zjednoczonych[…]

Gummo-1

Relacje z apokalipsy. Dwa oblicza Harmony’ego Korine’a

  Piękne i rozbrykane gwiazdeczki popkultury a niemyci łowcy kotów. Imprezujący na Florydzie Snoop Dogg a tracący zmysły Werner Herzog. Multipleksy na całym świecie i wpływy rzędu dziesiątek milionów a ograniczona dystrybucja w kinach studyjnych i dochody liczone w tysiącach. Harmony Korine to niewątpliwie artysta o dwóch obliczach. Z amerykańskiego enfant terrible Harmony Korine stał[…]

zdjecie_01

Prawdziwsze niż prawda. Choreografia autentyki u Mayi Deren i Jeana Roucha

Przekonanie, że rzeczywistość może stać się bardziej rzeczywista z pomocą inscenizacji, zdaje się, straciło na popularności. Podobnie i etnograficzno-antropologiczne eksperymenty, które wraz z rosnącymi możliwościami odkrywania świata wzdłuż i wszerz, nie stanowią współcześnie użytecznego środka poznawczego. Czy wobec tego szesnastomilimetrowa twórczość Mayi Deren i Jeana Roucha jest dziś jedynie przeterminowanym, archaicznym materiałem? Czy może w[…]

4221396001_5779911162001_5779900910001-vs

Tożsamość McQueena

McQueen (2018, reż. Ian Bonhote) Geniusz, złote dziecko, chuligan angielskiej mody. Takie określenia można przypisać autorowi pokazów „VOSS” czy „Highland rape”. Alexander Lee McQueen jest znany szerszej publiczności jako najbardziej awangardowa ikona współczesnej mody. Paradoksalnie człowiek otwarcie gardzący konsumpcjonizmem zyskał poparcie przemysłu, w którym żądza posiadania jest podstawowym filarem. Historia sławnego projektanta ukazana w filmie „McQueen”[…]

1.jpg (nagłówek)

Daleki Bliski Wschód

Duszność (2017, reż. Fereydoun Jeyrani) Kino Bliskiego Wschodu opowiada o problemach, o których widz zachodni zwykle nie ma najmniejszego pojęcia. Filmy odpowiadające o bieżących społecznych konfliktach i nierównosciach, równocześnie oddaje głos na co dzień niewidzialnym i niesłyszalnym. Nie bez powodu 18. festiwal Nowe Horyzonty poświęcił jedną z sekcji irańskiej drugiej fali. Kino irańskie przeżyło prawdziwy[…]

7-uczuc-michal-koterski

HOT – 43. Festiwal Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni

„Zimna wojna” Pawła Pawlikowskiego – polski kandydat do Oscara  – została uznana za najlepszy film 43. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. Niewątpliwie o tym filmie napisano już wszystko. W tegorocznym konkursach pokazano jednak kilkanaście premierowych tytułów, którym bacznym okiem przyglądali się nasi redaktorzy. Oto najlepsze tytuły tegorocznej Gdyni. 7 uczuć, reż. Marek Koterski  Zeszłoroczny konkurs główny[…]

5ad0b711c2d93_o,size,1068x623,q,71,h,9473b1

NOT – 43. Festiwal Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni

Czy Sebastianowi Fabijańskiemu (i Filipowi Bajonowi) powinno się odebrać prawo do uprawiania zawodu? Dlaczego „Dziura w głowie” Piotra Subottko to idealny kandydat na 90-minutową drzemkę? O czym krzyczy Andrzej Jakimowski? I wreszcie, dlaczego filmowe królestwo Krzysztofa Zanussiego stało się znoszone, tracące naftaliną, nieznośnie akademickie? Redakcja 16 mm przedstawia największe wpadki festiwalu w Gdyni. Kamerdyner, reż. Filip Bajon Zmierzch[…]

1-F-1967-26-800x800

Czy warto być niewidzialnym?

Ostatni dzień lata (1958, reż. Tadeusz Konwicki) W młodości Roman Polański zamierzał zostać aktorem. Grał w teatrze. Maturę zrobił w liceum plastycznym. Do szkoły aktorskiej nie został przyjęty, a próbował trzy razy. Duże znaczenie miało Jego pochodzenie. Fizjonomia Polańskiego rzekomo miała wskazywać na to, że nie nadaje się do tego zawodu. W rozmowie z Antonim[…]

gaspar-noe-nakrecil-film-o-tancerzach-zobacz-zwiastun-do-filmu-climax

Opium w rosole

Climax (2018, reż. Gaspar Noe) W „Climaxie” Gaspar Noé próbuje swoich sił na gruncie doświadczeniowego kina transu, konstruując na ekranie półtoragodzinny, narkotyczny trip. Tym samym udaje mu się stworzyć film odpowiadający potrzebom znużonego, ponowoczesnego odbiorcy – spragnionego nowych, wszechogarniających doznań audiowizualnych, obiecywanych niegdyś przed filmy 3D, a obecnie przez technologię VR. „Climax” to immersja totalna. Uzsykana dzięki kunsztownej[…]

8d4b6857e0f23250b3903f29d3b7.1000

Pieskie życie

Dogman (2018, reż. Matteo Garrone) Pies jest najlepszym przyjacielem człowieka. Nie sposób temu zaprzeczyć patrząc się w wierne oczy Marcello, głównego bohatera „Dogmana”, najnowszego filmu Matteo Garrone, który obserwuje swego „właściciela” z mieszanką trwogi oraz uwielbienia. Metaforycznym panem tytułowego człowieka psa jest Simone – osiłek, terroryzujący lokalną społeczność. Obu mężczyzn łączy więź dziwna, nieracjonalna, wymykająca się ludzkiemu pojmowaniu. U Garrone[…]