Andrzej_Jakimowski_PEWNEGO_RAZU_1_Adam Rostkowski

Flaga jest traktowana jak odpustowy balonik – rozmowa z Andrzejem Jakimowskim

Andrzej Jakimowski (fot. Adam Rostkowski) Dzisiaj bieda nie polega na tym, że chodzi się w łachmanach, umiera z głodu czy choruje na szkorbut. Łatwiej jest zlekceważyć taką biedę. Łatwo powiedzieć: „wziąłby się do pracy”, a przecież część z tych osób choruje, niektóre pobierają rentę i nie mogą podjąć pracy, zaś inne nie mają obok siebie drugiej[…]

Pawww

Płacimy za cierpienie zwierząt – rozmowa z Igą Lebudą (Otwarte Klatki)

Klatki: The Hidden Farms of Europe (2017, reż. Connor Jackson) W tej chwili w Polsce działa około ośmiuset ferm, a największe ich skupisko znajduje się w Wielkopolsce, gdzie był realizowany film „Klatki: The Hidden Farms of Europe”. Zwierzęta żyją tam stłoczone w ciasnych klatkach, które ograniczają możliwość zaspokojenia ich naturalnych potrzeb. Taka sytuacja doprowadza je na[…]

26937142_10215450112422802_1120745845_o

Ciężkie są czasy dla buntowników

Huba (2013, reż. Wilhelm Sasnal, Anna Sasnal) …i nigdy nie były prostsze – aż chce się dopowiedzieć. Ta rozbieżność w rozumieniu współczesnej kontestacji, szczególnie przy traktowaniu jej jako formalnego kryterium charakteryzującego określoną postawę artystyczną (do którego pragnę się tutaj zawęzić, mając na uwadze sposób konstruowania obrazu filmowego, i to wyłącznie na terenie Polski w minionych latach), wydaje[…]

franco1.0

Oh hi, Oscars. „The Disaster Artist”

The Disaster Artis (2017, reż. James Franco) Po czternastu latach w końcu spełniło się marzenie Tommy’ego Wiseau – jego kultowy „The Room” trafił do szerokiej dystrybucji w Stanach Zjednoczonych. Można wiele mówić o tym wampirze z „Nowego Orleanu”, ale facet dopiął swego w najdziwaczniejszy sposób, jaki można było sobie wyobrazić. „The Disaster Artist” próbuje przybliżyć tę[…]

p053qlww

Wszystko i nic. „Happy end”

Happy end (2017, Michael Haneke) Michael Haneke zaprasza nas na rodzinny obiad, podczas którego serwuje wszystkie swoje popisowe dania. W menu znajdują się wystudiowany chłód, fascynacja śmiercią, skrajne sytuacje niszczące idealny ład oraz świat dorosłych widziany oczami dziecka. Niestety gospodarzowi ewidentnie zabrakło przypraw i postanowił zalać wszystkie swoje potrawy keczupem. Początek „Happy endu” zwodzi nas na[…]

26695339_1939005832806100_826723872_o

Trudna miłość w urdu. „I tak cię kocham”

Film Showaltera jest bardzo pokrewny klimatem do stand upowych występów grającego w nim główną rolę Kumaila Nanjianiego – delikatny, ciepły humor osnuwa tematykę dotyczącą różnic kulturowych wynikających ze zderzenia pakistańskich tradycji i muzułmańskiego światopoglądu z rzeczywistością amerykańskiej mentalności. Zresztą postać Nanjianiego jest kluczowa dla tego obrazu – scenariusz opiera się w końcu na historii z jego[…]

MW-FT979_downsi_20170910143734_ZH

Szczęście mierzone w calach. „Pomniejszenie”

Pomniejszenie (2017, reż. Alexander Payne) Po niespełna czterech latach reżyserskiej nieobecności, wszak tyle minęło od entuzjastycznie przyjętej „Nebraski”, Alexander Payne wraca z impetem do gry. Swoją najnowszą propozycją udowadnia, że poważny temat z powodzeniem ująć można w lekkiej formie. „Pomniejszenie” to śmiała, futurystyczna wizja rzeczywistości, okraszona solidną dozą absurdalnego humoru. Niemniej spod płaszczyka niezobowiązującej komedii[…]

26782393_1776733489066489_1046954404_o

Wypięta narta. „Gra o wszystko”

Gra o wszystko (2017, reż. Aaron Sorkin) „Gra o wszystko”, czyli zeszłoroczny reżyserski debiut Aarona Sorkina jest wszystkim, czego mógł się spodziewać wierny obserwator dotychczasowej ścieżki kariery doświadczonego scenarzysty. Autor po raz kolejny sięga po biografię silnej, zdeterminowanej i dążącej do sukcesu jednostki, by stworzyć porywającą opowieść o wzlocie i upadku. Tym razem jest to historia[…]

2-Oldboy (2003)

Przemoc terapeutyczna – kontestacyjne kino Park Chan-wooka

Oldboy (2002, Park Chan-wook) Korea Południowa, to obecnie jedno z najbardziej zakochanych w kinie, państw świata. W 2015 roku w tym kraju, zamieszkałym przez 50 milionów ludzi, sprzedało się ponad 217 milionów biletów, w tym, co naprawdę zaskakujące, 50% na filmy rodzimej produkcji. Niewiele jest narodowych kinematografii, które tak, jak koreańska, mogłyby stawić czoła produkowanej w[…]

26854358_1568034296621308_948986653_o

Komik – filozof, czyli jak Carrey i Kaufman buntowali się poprzez humor

Człowiek z księżyca (1999, reż. Milos Forman) „Skąd przychodzimy? Kim jesteśmy? Dokąd idziemy?” – na te pytania pod koniec XIX wieku starał się odpowiedzieć Paul Gauguin, tworząc jedno ze swoich największych dzieł. Ponad wiek później w nieco innej formie te same nurtujące zagadnienia próbuje zgłębić Jim Carrey w found fottage’owym filmie Chrisa Smitha, „Jim i Andy”.[…]