black-swan-natalie-portman-5

Zatrute piękno

Czarny łabędź (2010, reż. Darren Aronofsky) Fabułę większości filmów tanecznych można zwykle streścić w jednym zdaniu. Utalentowany tancerz opuszcza toksyczne środowisko, by zawalczyć o swoje marzenia i pomimo różnych przeciwności udaje mu się odnaleźć siebie, miłość oraz zdobyć to, czego pragnął. Ten przyprawiający o tęczowe mdłości, pojawiający się niemal za każdym razem schemat sprawia, że[…]

2031142764_3.jpg_unorm

Ukryte pragnienia. „Tamte dni, tamte noce”

Tamte dni, tamte noce (2017, reż. Luca Guadagnino) W kinie Luca Guadagnino wydawałoby się bez zmian. „Tamte dni, tamte noce” to filmowy rebus, wypadkowa sensów i znaczeń twórczości Erica Rohmera, Bernardo Bertolucciego czy Luchino Viscontiego. Pewnie dla tych, którzy dostrzegają wyraźne pokrewieństwo, zasadzone na atmosferze erotycznego dramatu o destrukcyjnej sile pożądania, nie zwiastuje to żadnej[…]

this-simple-exercise-can-make-you-more-powerful-in-any-situation

Turn over the table, czyli netflixowa polityka CSR

House of Cards (2013-, reż. Beau Willimon) Insynuacje dotyczące życia Kevina Spaceyego okrążyły świat w mgnieniu oka. Sam aktor, zamiast im zaprzeczyć, brnął w przedstawione mu oskarżenia o molestowanie seksualne, odkrywając kolejne obszary prywatnego życia. Doprowadziło to, do fali hejtu oraz społecznej niechęci do gwiazdy amerykańskiego kina. Jednakże, sytuacja w jakiej się znalazł, nie wpłynęła wyłącznie[…]

25520888_1850263788338175_2099289608_o

Czy wirtualna rzeczywistość nas pochłonie? – rozmowa z Jackiem Nagłowskim

Bytom Film Festival Technologia VR (rzeczywistość wirtualna) ma swoje początki już w XIX wieku. Fotoplastykon oddziaływał tylko na nasz wzrok, ale poprzez przystawienie oka do maszyny, sprawiał wrażenie pewnej zamkniętej całości. W latach 50. w Stanach Zjednoczonych powstał projekt „Sensorama”, który z kolei angażował już więcej zmysłów i miał być “Kinem przyszłości”, jak też Morton[…]

25353359_1900066886699995_1670615175_o

Neo przeżywa Dzień Świstaka, czyli kinowy powrót inaczej

Urzeczona (1945, reż. Alfred Hitchcock) Powrót to wdzięczny temat dla filmowca i motyw obecny w kulturze niemal od zawsze – „Odyseja” Homera najlepszym tego przykładem. Instytucja powrotu jest nośnikiem rozmaitych treści, emocji, kontekstów. Przywołuje przeszłość wraz z całym wachlarzem przypisanych do niej uczuć, pozwala na introspekcję, przeżycie osobistego katharsis. Powracając, możemy zrewidować swoje spojrzenie, pogłębić[…]

cicha noc (5) fot. robert jaworski studio munka-sfp

Każdy ma w domu to samo. Kino gorzkiego powrotu

Cicha noc (2017, reż. Piotr Domalewski) „Wszystkie szczęśliwe rodziny są do siebie podobne, każda nieszczęśliwa rodzina jest nieszczęśliwa na swój sposób“ – słynne zdanie rozpoczynające „Annę Kareninę” można by odnieść prawdopodobnie do co drugiego filmu obyczajowego. O ile ze znalezieniem pomysłu na nieszczęście rodziny filmowcy zazwyczaj nie mają problemu, o tyle z wiarygodnym przedstawieniem rodzinnej bolączki[…]

25445327_1744682135604958_1457833577_o

Paula Verhoevena powroty do domu

Paul Verhoeven Po 21 latach od opuszczenia swojej ojczyzny dla Hollywood, Paul Verhoeven zdecydował się powrócić do rodzinnej Holandii. W trakcie poprzednich dwóch dekad stał się jednym z najbardziej wpływowych ludzi kina w Stanach Zjednoczonych, swą pozycję budując na szeregu sukcesów komercyjnych i artystycznych, jakimi były „Robocop” (1987), „Pamięć absolutna” (1990) i „Nagi instynkt” (1992). Druga połowa[…]

cf125ac6d77394f256179827ceb35b84_horizontal2_665x382

Na drodze donikąd. „Na mlecznej drodze”

Na mlecznej drodze (2017, reż. Emir Kusturica) Zdobywał Palmy, Lwy i Niedźwiedzie, a mimo tego zdarzają mu się potknięcia! Dzieła Emira Kusturicy u jednych wywołują miłość, u innych nienawiść. Niewiele jest jednak osób, które opowiadać się będą wyłącznie za zdaniem jednej ze stron tego sporu. Ciężko bowiem wrzucić jego twórczość do jednego worka, związać go[…]

cicha noc (6) fot. robert jaworski studio munka-sfp

All I (don’t) want for Christmas. „Cicha noc”

Cicha noc (2017, reż. Piotr Domalewski) „Cicha noc” jest świątecznym prezentem od Piotra Domalewskiego dla polskiego kina. Debiutant tworzy film mocny — ale nie rażący brutalnością jak produkcje Smarzowskiego, szczery — ale ze zrozumieniem traktujący narodowe (i indywidualne) słabości. Słowem – reżyserowi udaje się zjeść barszcz i mieć barszcz, operując frazeologią świąteczną. Pójdźmy wszyscy pod Olsztynek,[…]

22090178_10214174118613905_5498085829417483172_n

Zrobiłem dokładnie taki film, jaki chciałem – rozmowa z Piotrem Domalewskim

Piotr Domalewski (fot. Tomek Kamiński) Wątek emigracji zarobkowej był dla mnie tak istotny, ponieważ nie został on jeszcze odpowiednio zaakcentowany w polski kinie, mimo że dotyka prywatnie wielu z nas. Ale ten temat dotyczy również mnie i moich bliskich – mówi Piotr Domalewski, reżyser i scenarzysta filmu „Cicha Noc”. Spotkanie z twórcą odbyło się w ramach DKF[…]